Baby Bag

„შენიშვნებს მაძლევენ: „ის რატომ აცვია ბავშვს, ეს რატომ აცვია,“ ამ ყველაფერს გავდივარ პედიატრთან,“- მარიტა მელიქიშვილი

„შენიშვნებს მაძლევენ: „ის რატომ აცვია ბავშვს, ეს რატომ აცვია,“ ამ ყველაფერს გავდივარ პედიატრთან,“- მარიტა მელიქიშვილი

გიორგი გასვიანის მეუღლემ მარიტა მელიქიშვილმა პატარა გალაკტიონის დაბადების შემდეგ მის ცხოვრებაში მომხდარი ცვლილებების შესახებ ისაუბრა:

„ჩემს ცხოვრებაში აბსოლუტურად ყველაფერი შეიცვალა. დილა თუ იწყებოდა სარკეში ჩახედვით, გაპრანჭვით, ახლა იწყება გალაკტიონის ჭამით, მოფერებით, მასზე ზრუნვით და მთელი დღე ასე გრძელდება. ჩვენს ცხოვრებაში მესამე, ყველაზე წმინდა არსება გახდება მთავარი გმირი. სახელს განსაკუთრებულად ვმალავდით. ზოგს არც მოეწონა, რომ გალაკტიონი დავარქვით. ვფიქრობ, რომ ეს ჩვენი გადასაწყვეტი იყო. ვერ ვხსნი, რატომ დავარქვით გალაკტიონი. ჩვენი სიყვარულის დიდი მონაკვეთი გალაკტიონის ლექსებმა შეამკო. ჩვენი სიყვარულის ნაყოფს გვინდოდა გალაკტიონი რქმეოდა. გალაკტიონს რამდენჯერაც უსმენს, თითი აქვს აწეული და ისე უსმენს. იმდენად ჭკვიანი თვალები აქვს, რომ ვფიქრობ, ძალიან დიდი ამბებით გაიზრდება.“

„თავიდან, რა თქმა უნდა, იყო ძალიან რთული, თუნდაც ლაქტაციის პროცესი. აქედანვე მივმართავ ყველა დედას, რომ ისინი არიან გმირები. ვფიქრობ, რომ 19 წლის ასაკთან შედარებით კარგი დედა ვარ. ყველა მეხმარება, ინფორმირებაც მაქვს. ჩვენზე ძალიან ზრუნავენ. სოციალურ ქსელში რასაც დავდებ, ყველაფერს აკვირდებიან. მაძლევენ შენიშვნებს: „ის რატომ აცვია, ეს რატომ აცვია.“ მინდა, მადლობა გადავუხადო ყველას. ასეთი აქტივობა ჩემთვის მნიშვნელოვანია, უბრალოდ მე რუსიკოც მეხმარება, მშობლებიც მეხმარებიან, პედიატრთან მაქვს ყოველდღიური შეხება. არის ახალი გაიდლაინები, რომ ბავშვს არ უნდა ეკეთოს ხელთათმანი, არ უნდა ეცვას წინდა, არ ეხუროს ქუდი, უნდა დავაძინოთ ისე, რომ არ იყოს ჩათბილული. ამ ყველაფერს გავდივარ პედიატრთან. მოკლედ, გარშემო ძალიან ბევრი მრჩეველი მყავს,“- აღნიშნულ საკითხზე მარიტა მელიქიშვილმა ტელეკომპანია POSTV-ის გადაცემაში „სიკეთე მარტივია“ ისაუბრა.

წყარო: ​„სიკეთე მარტივია“

შეიძლება დაინტერესდეთ

​რატომ ეშინიათ ბავშვებს სიბნელის? - რეკომენდაციები ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქოლოგისგან

​რატომ ეშინიათ ბავშვებს სიბნელის? - რეკომენდაციები ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქოლოგისგან

რატომ ეშინიათ ბავშვებს სიბნელის და როგორ დავეხმაროთ მათ? - ამ საკითხებზე MomsEdu.ge-ს ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქოლოგი მარიამ შოვნაძე ესაუბრა.

რატომ ეშინიათ ბავშვებს სიბნელის?

შიში ისეთივე მნიშვნელოვანი ემოციაა, როგორც სიხარული, ბრაზი და ა.შ. ხშირად სამუშაო პროცესში ვხვდები დამოკიდებულებას, რომ შიში ცუდი ემოციაა და სირცხვილთანაც აკავშირებენ. ზოგადად, ემოციებთან და მათ შორის, შიშთანაც, არასწორი შეფასებაა - ცუდი ან კარგი. სინამდვილეში შიშს დიდი როლი აქვს ადამიანის ცხოვრებაში, გვიცავს აღქმული საფრთხეებისგან.

შიშს ყველა ბავშვი გრძნობს ბავშვობაში, ეს ბუნებრივი და ნორმალურია. ჩვეულებრივ, პირველად 3-დან 6 წლამდე ასაკში ჩნდება. ამ ასაკში ბავშვებს უჭირთ გამიჯნონ ფანტაზია და რეალობა, ამიტომ საწოლის ქვეშ ან კარადაში შესაძლოა წარმოიდგინონ სხვადასხვა პერსონაჟი.

- თუ პრობლემას ყურადღებას არ მივაქცევთ, შესაძლებელია თუ არა მომავალში გართულდეს?

ისეთი ფრაზები, როგორიც არის „არაფერია საშიში”, „ნუ გეშინია”, „ამხელა ბიჭს/გოგოს როგორ გეშინია, სირცხვილია” - დაუშვებელია. ბავშვის ემოციის იგნორით, გაბრაზებით, შერცხვენით ან გაუფასურებით, მას ვერ ვეხმარებით, პირიქით, უკიდურესი შედეგები შეიძლება მივიღოთ.

- როგორ დავეხმაროთ და ავუხსნათ პატარას, რომ არაფერია საშიში?

სიბნელის შიში არ არის მხოლოდ და მხოლოდ სიბნელის შიში. ეს შიში გულისხმობს სიბნელეში რაიმე საფრთხის არსებობის და მისი ვერ დანახვის შიშს. აქედან გამომდინარე, ფანტაზიის დახმარებით ბავშვისთვის ჩრდილი ბნელ კუთხეში შეიძლება მონსტრად გადაიქცეს. მაშინ, როდესაც ბავშვს აქვს ძლიერი შიში, რომ საწოლის ქვეშ მონსტრია და ჩვენ ვუხსნით რომ საწოლის ქვეშ საფრთხე არ არის, მაგრამ მას ისევ ეშინია, ამ დროს, შესაძლოა მშობელი გაღიზიანდეს, გაბრაზდეს ან საკუთარი თავი დაადანაშაულოს რომ საკმარისად კარგად ვერ უხსნის. მნიშვნელოვანია, გავიხსენოთ ასაკობრივი თავისებურება, ბავშვს აღნიშნულ ასაკში უჭირს ფანტაზიის და რეალობის გამიჯვნა, აქედან გამომდინარე, შესაძლოა თქვენ გისმენდეთ, მაგრამ ამან გავლენა არ იქონიოს და კიდევ უფრო მეტად დატვირთოს ბავშვის ემოციური მდგომარეობა.

- რა გზები არსებობს შიშის დასაძლევად?

რეკომენდაციები:

- მნიშვნელოვანია, ამოვიცნოთ და ვაღიაროთ ბავშვის შიში, ვალიდურად მივიღოთ და არავითარ შემთხვევაში არ გავაუფასუროთ. ასევე, არ არის რეკომენდებული ისეთი სქემების მიწოდება, როგორიც არის „კარგ ბავშვებს არ ეშინიათ”, „კარგ ბავშვებთან მონსტრები არ მოდიან”.

როგორც აღვნიშვნე, მნიშვნელოვანია ვალიდაცია მივცეთ ბავშვს, ვაგრძნობინოთ თანაგანცდა, რომ მარტო არ არის ამ შიშთან და გვსურს მისი დახმარება. თუ ჩვენ ვალიდურად მივიღებთ მის შიშს, დავეხმარებით ამ შიშის გამოკვლევაში და შესწავლაში, ბავშვი მნიშვნელოვან გამოცდილებას მიიღებს და აუცილებლად გაუმკლავდება.

თუ ბავშვს ეშინია ბნელ ოთახში მარტო დარჩენის და დაძინების, ამ შემთხვევაში, შეგვიძლია ხშირად გავატაროთ დრო ერთად ბნელ ოთახში. მაგალითად, ჩაბნელებულ ოთახში მოვაწყოთ ფანრებით განძის ძიება ან კედელზე ჩრდილებით ვითამაშოთ. რაც უფრო მეტ დროს გავატარებთ მხიარულად სიბნელეში, ბავშვი უფრო უსაფრთხოდ იგრძნობს თავს და ისწავლის როგორ გამოიკვლიოს შიში, არსებული გარემო. ასევე, შესაძლოა დაეხმაროს ძილის მეგობარი, სათამაშო, რომელიც თავს უსაფრთხოდ აგრძნობინებს.

შეგვიძლია ძილის წინა რიტუალის შემდეგ ერთად ფანრით გამოვიკვლიოთ ოთახის კუთხეები, საწოლის ქვეშ არსებული სივრცე და ეს ფანარიც დავუტოვოთ ბავშვს, რათა საჭიროების შემთხვევაში მარტომაც გააგრძელოს გამოკვლევა.

ესაუბრა მარიამ ჩოქური

წაიკითხეთ სრულად