Baby Bag

„არ არის ასე, რომ 3-4 წლის ბავშვებს დღისით ყველას უნდა ეძინებოდეს... ძალით ვერ დააძინებ ბავშვს,“ - თამარ გაგოშიძე

„არ არის ასე, რომ 3-4 წლის ბავშვებს დღისით ყველას უნდა ეძინებოდეს... ძალით ვერ დააძინებ ბავშვს,“ - თამარ გაგოშიძე

ნეიროფსიქოლოგმა თამარ გაგოშიძემ ბავშვის ძილის რეჟიმის მნიშვნელობაზე ისაუბრა. მისი თქმით, არიან ბავშვები, რომლებიც დღისით არ იძინებენ და ეს პრობლემას არ წარმოადგენს:

„დღისით ვიღაც ბავშვები არ იძინებენ. არ არის ასე, რომ 3-4 წლის ბავშვებს ყველას უნდა ეძინებოდეს, ან არ ეძინებოდეს. ძალით ვერ დააძინებ და ვერ გააღვიძებ. თუ ხედავთ, რომ ბავშვი ხვანცალებს, არ უნდა და არ იძინებს, ვანებებთ თავს. თუ გაძლო 10 საათამდე, არ არის პრობლემა.“

თამარ გაგოშიძის თქმით, ბავშვმა ძილის თვითშებრუნება უნდა ისწავლოს:

„ბავშვმა ძილის თვითშებრუნება უნდა ისწავლოს. როგორც წესი, ბავშვები იღვიძებენ წყალზე. ვიღაცას ჩვევა აქვს, რომ მაწონი უნდა შეჭამოს ან რძე უნდა დალიოს. სხვანაირად ვერ იძინებს ბავშვი. ეს იმიტომ ხდება, რომ​ უსაფრთხოების განცდა არ აქვს ბავშვს. ისევ მივდივართ შფოთვასთან. რაც უფრო მაღალი აქვს ბავშვს შფოთვა, ეს კავშირშია ძილის პრობლემასთან.“

„ბავშვი ჩვენი ოთახიდან გარეთ გაგდებული არ უნდა გვყავდეს. ის ჯერ ჩვენს ოთახში უნდა იყოს და მერე ნელ-ნელა გადავიდეს თავის ოთახში,“ - აღნიშნა თამარ გაგოშიძემ.

წყარო:​ „მშობლები განათლებისთვის“

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის, ქალებისთვის შექმნა ახალი სივრცე, სადაც ყველაზე მცოდნე დედები იყრიან თავს. ჯგუფის დასახელებაც სწორედ ასეა - „მცოდნე დედების ჯგუფი“, რომლის საშუალებით დედები ერთმანეთს საკუთარ გამოცდილებას გაუზიარებენ. (ჯგუფში გასაწევრიანებლად ნახეთ ბმული - „მცოდნე დედების ჯგუფი“)

„ბავშვს მშობლების საწოლში არ უნდა ეძინოს,“ - ნეიროფსიქოლოგი თამარ გაგოშიძე
​​ნეიროფსიქოლოგმა თამარ გაგოშიძემ ბავშვის მშობელთან ერთად ძილის ჩვევაზე ისაუბრა და აღნიშნა, რომ 3-4 წლამდე ასაკის ბავშვს მშობლის საძინებელში უნდა ეძინოს, მაგრამ არა - მის საწოლში:„რეცეპტები არ მი...

შეიძლება დაინტერესდეთ

იაპონელების უნიკალური და ეფექტიანი მეთოდი ბავშვებს შორის კონფლიქტის აღმოსაფხვრელად

იაპონელების უნიკალური  და ეფექტიანი მეთოდი ბავშვებს შორის კონფლიქტის აღმოსაფხვრელად

ბავშვები ხშირად ჩხუბობენ ან კამათობენ. ეს ბავშვის განვითარების ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილია. ​ბავშვები სწავლობენ, თუ როგორ გადაჭრან კონფლიქტები. სწავლის პროცესში ვერბალური ან ფიზიკური ხასიათის კონფლიქტები გარდაუვალია. რა თქმა უნდა, ჩხუბი მისაღები ქცევა არ არის, რის გამოც მშობლები და მასწავლებლები ბავშვებს შორის კონფლიქტის სწრაფად ჩახშობას ცდილობენ.

იაპონელი მშობლები და მასწავლებლები ბავშვებს შორის კონფლიქტის გადაჭრას საკუთარი ორიგინალური მეთოდით ცდილობენ. აღნიშნული მეთოდი იაპონელ ბავშვებთან ეფექტიანია და ამართლებს, თუმცა ექსპერტები გადაჭრით ვერ ამბობენ, რამდენაც ეფექტიანი აღმოჩნდება ის სხვა ქვეყნებსა და კულტურებში.

იაპონურ მეთოდს „მიმამორი“ ეწოდება და ​ის ბავშვის ავტონომიურობის ზრდაზეა ორიენტირებული. მიმამორის პრაქტიკა საკმაოდ მარტივია. მასწავლებლები და მშობლები კონფლიქტის დროს ბავშვების ახლოს დგანან და მათ აკვირდებიან. ისინი ბავშვების კამათში არ ერევიან. მშობლები და მასწავლებლები არ ცდილობენ ბავშვებთან ერთად პრობლემის გაანალიზებას. ისინი ბავშვებს საშუალებას აძლევენ კონფლიქტი დამოუკიდებლად გადაწყვიტონ.

იაპონელი მშობლები და მასწავლებლები აღნიშნული მეთოდის მთავარ უპირატესობას იმაში ხედავენ, რომ ის ბავშვს გადაწყვეტილებების დამოუკიდებლად მიღების საშუალებას აძლევს და პრობლემის გადაჭრის უნარს უვითარებს. როდესაც მშობლები კონფლიქტში ერევიან, ისინი ბავშვებს ხელს უშლიან კონფლიქტის მოგვარება თავად სცადონ და ცხოვრებისეული გამოცდილება შეიძინონ.

​კონფლიქტში მშობლის ჩარევა ხშირად იწვევს ბავშვებისთვის იარლიყების მიკერებას. ზოგიერთი ბავშვი დამნაშავედ ცხადდება, ზოგიერთი კი - უდანაშაულოდ. როდესაც მშობლები თავს იკავებენ კონფლიქტში ჩართვისგან, ბავშვები კარგ გაკვეთილს იღებენ. ისინი აცნობიერებენ, რომ კონფლიქტით პრობლემების მოგვარება არასწორია. ბავშვები მიღებული გამოცდილებიდან ბევრ რამეს სწავლობენ, რაც მათთვის ძალიან სასარგებლოა.

მომზადებულია ​moms.com - ის მიხედვით

წაიკითხეთ სრულად